شما ، « 1 » و بترسيد از خداى عزّ و جلّ مگر شما را ببخشايد 11 - يا آن كسها كه بگرويديد مه افسوس كند گروهى از گروهى ، باشد كه باشند آن بهتر از ايشان ، و نه زنان از زنان ، باشد كه باشند بهتر از ايشان ، و مه طعنه زنيد تنهاى شما يك ديگر را ، و مه خوانيد يك ديگر را بلقبها ، كه بد ناميست بىراهى پس ايمان ! « 2 » و آنك نه توبت كند ايشان‌اند ايشان ستم‌كاران 12 - يا آن كسها كه بگرويديد بپرهيزيد بسيار از گمان ، كه برخى گمان بزه است ، و مه باز جوييد سرهاى مردمان و مه غيبت كنيد برخى از شما مر برخى را . « 3 » دوست دارد يكى از شما كه بخورد گوشت برادر خويش مرده ؟ و دشخوار داريد آن ، و بترسيد از خداى عزّ و جلّ كه خداى توبه دهنده است و مهربان 13 - اى مردمان ما بيافريديم شما را از نرى و ماده‌اى « 4 » و كرديم شما را شاخها و دودمانهاى بزرگ تا بشناسيد يك ديگر را ، كه گرامىتر از شما نزديك خداى عزّ و جلّ پرهيزكاران شمااند « 5 » كه خداى عزّ و جلّ داناست و آگاه 14 - گفتند اعرابيان « 6 » كه : بگرويديم ما . بگوى كه : مه

--> ( 1 ) آشتى افكنيد ميان برادران خويش . ( صو ) ( 2 ) كه بگرويده‌ايد فسوس مكنيد گروهى از گروهى ، مگر كه باشند ايشان بهتر از ايشان ، و نه زنانى از زنانى مگر آنان باشند بهتر از ايشان ، و باز مجنبانيد يكديگر را يعنى برادران خويش را و مخوانيد بباج نامه ، بدنامى است فاسقى سپس ايمان . ( صو ) ( 3 ) يا آنانك كه بگرويده‌ايد دور باشيد از بسيارى از گمان كه بهرهء از گمان بزه است ، و مجوئيد سخن كسان و غيبت مكنيد بهرهء از شما بهرهء را . ( صو ) ( 4 ) يعنى آدم و حوا . ( صو ) ( 5 ) قبيله‌ها و گروه‌ها و تبارها تا يكديگر را بشناسيد ، كه گرامىترين شما نزد خداى پرهيزكارترين شماست . ( صو ) ( 6 ) عرابيان يعنى بيابانيان . ( صو )